سابقه و هدف: پرفشاری خون به عنوان یکی از عوامل خطر عمده بیماری های عروق کرونر (CAD) در کشور ما از شیوع بالایی برخوردار است. در سال های اخیر اثر آنتی اکسیدان ها در کاهش CAD و عوامل خطر این بیماری ها مطرح گردیده است؛ لذا این مطالعه با هدف تعیین اثر ویتامین آنتی اکسیدانی E بر فشارخون افراد با فشارخون خفیف اجرا شد.مواد و روش ها: مطالعه حاضر به روش کارآزمایی بالینی انجام شد. در این بررسی 70 فرد مبتلا به فشارخون خفیف (DBP:90-100mmHg, SPB:140-160mmHg) که علل فشار خون ثانویه در آن ها رد شده بود، از بین افراد مراجعه کننده به درمانگاه فشارخون مرکز تحقیقات قلب و عروق انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم گردیدند. همگی این افراد در محدوده سنی 20 تا 60 سال و فقط یک عامل خطر را دارا بودند. سپس گروه های دارو و دارونما از نظر شغل، سن، جنس، مذهب و تحصیلات بررسی شدند. به یکی از دو گروه مورد مطالعه قرص های ویتامین E با دوز 200IU/day و به گروه دیگر دارونما داده شد و در هر دو گروه سطح ویتامین E سرم در ابتدا و انتهای مطالعه به روش Hansen و Warwick و با استفاده از دستگاه فلوریمتر اندازه گیری گردید. فشارخون و ضربان قلب افراد هر گروه در ابتدا، انتها و چندین مرتبه در طول مطالعه به وسیله یک دستگاه فشارسنج جیوه ای، توسط یک نفر پزشک همکار طرح اندازه گیری شد.یافته ها: در انتهای مطالعه مشخص گردید که مصرف مکمل ویتامین E با دوز 200IU/day در طول 27 هفته می تواند کاهش قابل ملاحظه ای در فشارخون سیستولی (24% در گروه دارو در مقابل 1.6% در گروه دارونما) و فشارخون دیاستولی (12.5% در گروه دارو در مقابل 6.2% در گروه پلاسبو) ایجاد کند (P<0.05).بحث: با توجه به یافته ها مشخص شد که مکمل ویتامین E با این دوز (200IU/day) در مدت طولانی می تواند برای افراد مبتلا به فشارخون خفیف موثر باشد که احتمالا به دلیل در دسترس قرار دادن نیتریک اکساید موجب بهبود وضعیت فشارخون در این گروه می شود و می توان آن را به این گونه بیماران پیشنهاد نمود.

زمینه و هدف: استئوپروز با کاهش توده استخوانی و افزایش شکستگی استخوان همراه است و از بیماری های رایج در کشور ماست. تاکنون در رابطه با این بیماری بر نقش کلسیم و ویتامین D توجه شده و در همین راستا، رژیم درمانی یا دارو درمانی صورت می پذیرفت. اما آنچه اخیرا توجه محقیقن را جلب نموده، تاثیر آنتی اکسیدان ها بر روی این بیماری می باشد. در این رابطه مطالعات دقیق انسانی بسیار کمرنگ بوده و اکثر مطالعات، اثر درمانی مفید آنتی اکسیدان ها را در حفظ سلامت استخوان ها در حیوانات مشخص کرده اند.روش بررسی: این مطالعه به صورت بررسی مورد- شاهدی (Case-Control) صورت پذیرفت و با گزینش 140 نفر از افراد مراجعه کننده به بخش سنجش تراکم استخوان کلینیک جامی در تهران، نمونه خون ناشتای این افراد گرفته و در دمای 70- درجه سانتی گراد نگهداری شد. در ادامه ضمن راه اندازی سیستم سنجش غلظت ویتامین E توسط دستگاه HPLC، غلظت پلاسمایی ویتامین E در بیماران درگیر با استئوپروز اندازه گیری و با گروه کنترل مقایسه گردید.یافته ها: با بررسی داده های مشخص شد غلظت پلاسمایی ویتامین E میان دو گروه کنترل و بیمار تفاوت معنی داری ندارد، در حالیکه ارتباط خطی (Linear Regression) بین نمایه Tscore فمور و غلظت پلاسمایی ویتامین E پس از حذف عوامل مداخله گر، به صورت معنی دار به دست آمد.نتیجه گیری: روند کاهش تراکم استخوان فمور هنگام بیماری استئوپروز، با کاهش غلظت آنتی اکسیدان ویتامین E، تسریع می گردد.

زمینه و هدف: دیسمنوره یا قاعدگی دردناک یکی از شایع ترین مشکلات زنان و به خصوص زنان جوان است. البته با این که دیسمنوره اولیه تهدید کننده زندگی فرد نمی باشد ولی کیفیت زندگی زنان جوان را تحت تاثیر قرار داده و در موارد شدید سبب ناتوانی و عدم کارایی می شود. درمان های زیادی با توجه به جمعیت جوان مبتلا به آن پیشنهاد شده است که یکی از آن ها مصرف ویتامین E می باشد. در این مطالعه تاثیر ویتامین E بر دیسمنوره اولیه مورد ارزیابی قرار گرفته است.روش بررسی: این تحقیق آینده نگر به روش کارآزمایی بالینی و از نوع مقایسه ای قبل و بعد از مداخله در مورد 200 نفر از دانشجویان دختر دانشگاه علوم پزشکی مشهد که دارای دیسمنوره بودند، انجام گرفته است. ابتدا پرسشنامه ای شامل مشخصات فردی و نمودار سنجش شدت و مدت درد در حین دیسمنوره توسط آنان تکمیل شد و این افراد بر اساس میزان شدت درد به سه گروه دیسمنوره خفیف، دیسمنوره متوسط و دیسمنوره شدید تقسیم شدند. سپس به این دانشجویان کپسول ژلاتینی ویتامین E 200 میلی گرمی داده شد تا به مدت 5 روز از 2 روز قبل از شروع قاعدگی تا 3 روز اول آن روزانه یک قرص استفاده کنند و مجددا پرسشنامه ای حاوی تعیین مدت و شدت درد را طی دو دوره درمان تکمیل کنند. سپس اطلاعات به دست آمده جمع آوری و تغییرات مدت و شدت دیسمنوره با آزمون هایt-student ،Chi-Square ، آنالیز واریانس و با کمک نرم افزار آماری SPSS v. 11.5 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: افراد مورد مطالعه در گروه سنی 26 ـ 19 سال قرار داشتند. 28% دارای دیسمنوره در حد خفیف و 60% در حد متوسط بودند و 12% آنان از درجات شدید درد در هنگام عادت ماهیانه رنج می بردند. میانگین روزهای دارای درد در ماه اول قبل از مصرف ویتامین 2.05 E روز و در ماه دوم قبل از مصرف ویتامین 2.08 E بود که بعد از مصرف به ترتیب در ماه اول و دوم به 1.63 روز و 1.64 کاهش یافت. از نظر توزیع فراوانی روزهای دارای درد در ماه اول و ماه دوم قبل از مصرف ویتامین E همه شرکت کنندگان در روز اول درد داشتند. بعد از مصرف ویتامین E در ماه اول حدود یک ششم از بیماران و در ماه دوم حدود یک پنجم بیماران در روز اول درد نداشتند. مصرف ویتامین E باعث تغییر شدت درد افراد شد به طوری که این تغییر در گروه با درد شدید چشم گیرتر بود. میانگین شدت درد در قبل از مصرف ویتامین E در ماه اول و دوم در بین دانشجویان 5.18 بود که به 3.40 بعد از مصرف ویتامین E کاهش یافت. آزمون های t-student و Chi-Square و آنالیز واریانس اختلاف معناداری بین میانگین روزهای دارای درد، مدت درد و شدت درد در ماه اول و ماه دوم قبل از مصرف و بعداز مصرف ویتامین E نشان داد.نتیجه‏گیری: ویتامین E باعث کاهش معنادار در مدت و شدت درد مبتلایان به دیسمنوره اولیه می شود و از آن می توان به عنوان یک روش درمانی استفاده نمود و کیفیت زندگی زنان مبتلا را افزایش داد.

مقدمه: شیوع روزافزون چاقی و متعاقب آن سندرم متابولیک، باعث افزایش شیوع کبد چرب غیرالکلی شده است. هنوز درمان کاملا قطعی برای کبد چرب در دسترس نیست. هدف از این مطالعه، مقایسه اثر بخشی ویتامین E همراه با اورسودزوکسی کولیک اسید (UDCA) با ویتامین E تنها به عنوان دو روش رایج درمان این بیماری بود.روش ها: این مطالعه در قالب کارآزمایی در دو شاخه ویتامین E 400 واحد روزانه به تنهایی و همراه با اورسودزوکسی کولیک اسید 250 میلی گرم در هر 8 ساعت به انجام رسید. بیمارانی که ALT غیر طبیعی و در سونوگرافی کبد چرب داشتند، به مطالعه وارد شده، در دو گروه تصادفی سازی شده برای 6 ماه تحت درمان و پی گیری قرار گرفتند. کاهش ALT به زیر 1.5 برابر حد بالای طبیعی به عنوان پاسخ درمانی در نظر گرفته شد.یافته ها: بین 16 نفر گروه درمان منفرد و 19 نفر گروه درمان ادغام یافته، تفاوتی از نظر سنی (میانگین کلی 4.2±58.5 سال) و جنسی (54 درصد جنس مرد در کل) وجود نداشت. شاخص توده بدنی بین دو گروه تفاوتی نداشت و در طی مطالعه تغییر مشخص پیدا نکرد .(28.2±1.2 kg/m2)در گروه درمان ادغام یافته 13 و در گروه منفرد 9 نفر به هدف درمانی رسیدند.(P=0.46)  میانگین تغییرات ALT و AST در طی مداخله، بین دو گروه تفاوت آماری نداشت؛ ولی ترانس آمینازها به نسبت قبل از مطالعه، در اثر مداخله درمانی به صورت معنی داری حداقل  30 IU/Lکاهش یافت.(P=0.02) نتیجه گیری: درمان منفرد یا ترکیبی حاوی ویتامین E به طور متوسط در 0.6 افراد باعث دستیابی به بهبودی در عرض 6 ماه می شود اما افزودن اورسودزوکسی کولیک اسید تاثیر درمانی قابل توجهی بر نتیجه درمان ندارد. تعداد کم نمونه باعث می شود که نتوان به راحتی در مورد اثر افزودن UDCA به ویتامین E قضاوت کرد.

سابقه و هدف: با توجه به شیوع سندرم پیش از قاعدگی (PMS) و عوارض شناخته شده فردی و اجتماعی آن و گزارش هایی که در مورد موفقیت و عدم موفقیت ویتامین های B6 و E به طور مجزا وجود داشت و به منظور مقایسه تاثیر ویتامین های E و B6 و گروه دارونما، این تحقیق روی دانشجویان خوابگاه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی طی سال 1379انجام گرفت.مواد و روش ها: تحقیق به روش کارآزمایی بالینی بر روی 93 بیمار مبتلا به PMS صورت پذیرفت. تشخیص PMS بر اساس سی علامت شکایت های استاندارد آن بود. بیماران به طور تصادفی در سه گروه  B6و E و دارونما قرار گرفتند و ویتامین B6 و E و دارونما به مدت 2 ماه برای آنان تجویز گردید. تغییر وضعیت PMS نسبت به قبل از درمان در داخل هر گروه با آزمون McNemar و بین گروه هابا آزمون X2 مورد قضاوت آماری قرار گرفت.یافته ها: تحقیق بر روی 93 نفر انجام گرفت. گروه ها از نظر عوامل موثر بر PMS مشابه بودند. قبل از درمان، موارد متوسط و شدید PMS در گروه دارونما 29 درصد، در گروه ویتامین 54.8 B6 درصد و گروه ویتامین 54.8 E درصد بود(P<0.05) . بعد از درمان وضعیت متوسط و شدید در گروه دارونما به میزان 16.1 درصد (NS) و در گروه های B6 به میزان 35.5 درصد (P<0.05) و در گروه ویتامین E به 38.7 درصد کاهش یافت (P<0.07). ویتامین E موجب بهبودی علایم روحی PMS شد (P<0.01). ویتامین B6 موجب بهبودی نسبی علایم جسمی PMS گردید اما تفاوت بین سه گروه به لحاظ آماری معنی دار نبود.(P<0.07).نتیجه گیری و توصیه ها: ویتامین B6 و E موجب کاهش علائم در PMS می شود. انجام یک تحقیق برای مقایسه تاثیر ویتامین B6 و E بر روی علایم جسمانی و روانی به طور مجزا را توصیه می نماییم.

زمینه و اهداف: درماتیت اتوپیک، یک بیماری پوستی مزمن و شایع می باشد که با ایجاد خارش مکرر و ضایعات اگزمایی عود کننده باعث بروز مشکلات فراوان در زندگی فردی – اجتماعی بیماران می گردد. یکی از درمانهایی که اخیرا با توجه به فقدان عوارض جانبی در مقایسه با درمانهای رایج مطرح شده، مصرف ویتامین E می باشد.روش بررسی: در این مطالعه با روش کار آزمایی بالینی 100 بیمار مبتلا به درماتیت اتوپیک مراجعه کننده به درمانگاه پوست بیمارستان سینا – تبریز به دو گروه 50 نفری تقسیم شدند. گروه اول تحت درمان با ویتامین E خوراکی با دوز Iu 400 روزانه و گروه دوم تحت درمان با کورتون موضعی و آنتی هیستامین خوراکی قرار گرفتند. سپس بیماران به مدت 8 ماه از نظر پاسخ به درمان پیگیری شدند.یافته ها: یافته ها نشان داد که در گروه اول جواب به درمان مثبت 66% و در گروه دوم جواب به درمان مثبت 62% بود که از نظر آماری، تفاوت معنی داری در مورد جواب به درمان بین دو گروه مورد بررسی وجود نداشت (p>0.05). اما بیماران تحت درمان با ویتامین E نسبت به بیماران مصرف کننده کورتون آنتی هیستامین احساس رضایت بیشتری از اثر درمانی این دارو در کاهش مشکلات ناشی از بیماری خود ابراز داشتند. همچنین مشخص شد در گروهی که ویتامین E دریافت کرده بودند بین سن افراد و جواب به درمان به صورت معکوس ارتباط معنی داری وجود داشت. در طی مطالعه هیچگونه عارضه جانبی در بیماران مصرف کننده ویتامین E دیده نشد.نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که مصرف  ویتامین E ممکن است حداقل در حد درمان رایج فعلی که با استفاده از کورتونهای موضعی و آنتی هیستامین خوراکی انجام می شود در رفع علایم و نشانه های درماتیت اتوپیک و در نتیجه بهبود کیفیت زندگی بیماران موثر باشد. بنابراین با توجه به این موضوع که ویتامین E در دوزهای درمانی فاقد عوارض جانبی است می تواند یک درمان مناسب برای درماتیت اتوپیک باشد.

مقدمه: کرامپهای عضلانی انقباظات شدید ، غیر ارادی ، و دردناک هستند که اکثرا در عضلات ساق پا ایجاد می شوند. این کرامپ ها در بیماران دیالیزی بسیار شایع است و از شایع ترین علل قطع زود هنگام دیالیز می باشند . هدف: در یک مطالعه مداخله ای تاثیر ویتامین E بر روی کرامپهای عضلانی بیماران دیالیزی در مقایسه با گروه کنترل مورد بررسی قرار گرفت.روش کار: تعداد، شدت و مدت کرامپها به طور هفتگی در دوره یک ماهه پیش درمان، در یک چک لیست ثبت شد . بیمارانی که حداقل 6 کرامپ در ماه داشتند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه مورد و شاهد قرار داده شدند. به بیماران گروه مورد در طی سه ماه دوره درمان هر شب 400 mg ویتامین E و در گروه شاهد پلاسبو تجویز شد .نتایج: در طی اولین ماه مطالعه (دوره پیش درمان) اختلاف معنی داری در تعداد، شدت و طول مدت کرامپها بین گروه مورد وشاهد وجود نداشت . میانگین تعداد کرامپها در اولین ماه مطالعه 23 و در ماه دوم (P<0/01) 7.3 بود . طول مدت کرامپها در ماههای اول و دوم به ترتیب 1/27 و 8/12دقیقه  (P<0/01) و شدت کراپها به ترتیب 8.7 و  (P<0/01) 4.5بود. این اعداد در طی ماههای سوم و چهارم با ماه دوم مطالعه تفاوت قابل توجهی نداشت . نتیجه گیری: بنابر این تجویز ویتامین E در بیماران دیالیزی که کرامپهای عضلانی متعدد و شدیدی دارند ممکن است مفید باشد .

مقدمه: نشانگان قبل از قاعدگی [PMS(premenstrual syndrome)] یکی از شایع ترین اختلالات قبل از یائسگی در زنان است که به درجات مختلف در %95 از زنان سنین باروری دیده می شود. این اختلال به وسیله علایم خلقی و جسمی و رفتاری تکرار شونده در طی دوره قبل از قاعدگی مشخص می شود که در طی یکی دو روز بعد از شروع عادت ماهانه از بین می روند. مطالعات اثرات مفید ویتامین E را در کاهش علایم ناراحت کننده قبل از قاعدگی مانند درد و حساسیت پستان ها٬ میل به خوردن مواد قندی٬ افسردگی٬ تحریک پذیری و اضطراب نشان داده اند.هدف: بررسی تاثیر ویتامینE  بر نشانگان قبل از قاعدگی و فرضیه تاثیر بهتر مقدار بالاتر ویتامینE  بر این نشانگان.مواد و روش ها: این مطالعه به روش کارآزمایی سه سو کور (Triple Blind) بر روی 79 دانشجوی مبتلا به PMS که از نظر سایر بیماری های موثر بر نشانگان قبل از قاعدگی سالم بودند٬ انجام شد. تشخیص این نشانگان طبق نظر انجمن روانپزشکان آمریکا (APA) وجود یک علامت خلقی و یک علامت جسمی از مجموع علایم شایع نشانگان قبل از قاعدگی در نظر گرفته شد. پرسشنامه PMS در اختیار 250 دانشجوی ساکن خوابگاه دانشگاه علوم پزشکی ایران قرار گرفت تا به مدت سه سیکل قاعدگی متوالی علایم جسمی٬ روحی و روانی خود را در برگه ثبت علایم PMS علامت گذاری کنند با توجه به معیارهای تشخیص نشانگان٬ تعداد 79 نفر مبتلا به PMS شناسایی شدند. سپس افراد مورد پژوهش به طور تصادفی در دو گروه ویتامین  E(400 واحد بین المللی) و دارونما (500 میلی گرم پودر نشاسته) قرار داده شدند تا همزمان با مصرف دارو در هفت روز قبل از قاعدگی که علایم نشانگان بیشترین شدت را دارند٬ برگه ثبت علایم  PMSرا به مدت سه سیکل کامل قاعدگی تکمیل کنند. تغییرات ایجاد شده در داخل دو گروه با آزمون t زوج و بین گروه ها با t مستقل مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت .نتایج: شدت نشانگان بعد از مداخله ویتامین  Eکاهش یافت که تفاوت نسبت به قبل از مداخله معنی دار بود. (P£0.0001) دارونما نیز منجر به تخفیف علایم PMS شد و شدت نشانگان نسبت به قبل از مداخله تفاوت معنی داری داشت (P£0.0001) اما بین دو گروه ویتامین E و دارونما از نظر کاهش شدت نشانگان٬ تفاوت معنی دار آماری وجود نداشت (P>0.05).نتیجه گیری: تحقیق حاضر نشان داد که اگرچه 400 واحد بین المللی ویتامین E منجر به بهبود شدت نشانگان قبل از قاعدگی شد اما تاثیر آن بر نشانگان قبل از قاعدگی بیشتر از دارونما نبود. انجام تحقیقات بیشتر و مقایسه تاثیر مقادیر متفاوت ویتامین E بر شدت PMS و همچنین تغییر مواد بکار رفته به عنوان دارونما پیشنهاد می شود زیرا کربوهیدرات بکار رفته در این تحقیق به عنوان دارونما٬ ممکن است بر نتیجه تحقیق اثر گذاشته باشد.